woensdag 22 november 2017 | week 47
Home » Algemeen » Postbode Peter Havenaar krijgt nog meer tijd voor vrijwilligerswerk

Postbode Peter Havenaar krijgt nog meer tijd voor vrijwilligerswerk

Postbode Peter Havenaar krijgt nog meer tijd voor vrijwilligerswerk

Berkel en Rodenrijs – Eigenlijk treedt hij in de voetsporen van de man die hem zevenenveertig jaar geleden aannam als leerling-postbode. De voor inwoners van Berkel en Rodenrijs geen onbekende Wim Vonk die een halve eeuw geleden bijna ieder adres in Berkel uit zijn hoofd wist. Peter Havenaar (66) zal volgende maand geen brievenbussen meer vullen, maar zijn kennis van adressen is navenant. Na al die jaren mag de man, die samen met zijn vrouw Ria zoveel vrijwilligerswerk doet, stoppen. “Nee, vervelen zal ik me niet. Daarvoor heb ik wat vrijwilligerswerk betreft nog te veel pijlen op mijn boog”, aldus Peter Havenaar.

Rien Kuyvenhoven

Peter steekt niet onder stoelen of banken dat de postbezorging van nu niet te vergelijken is met zijn beginperiode toen hij net uit militaire dienst kwam. Van wat je noemt een fiets met twee tassen tot bijvoorbeeld een scanner.
“Nee, je kan dit niet leuk meer noemen. Ik heb bijvoorbeeld ook nog een tijdje op een auto gezeten voor pakketbezorging. Een auto met een boordcomputer. Zo konden ze zien hoe laat je hier was en hoe laat je daar weer vertrok. Ik verdenk ze ervan dat ze ook nog konden zien hoeveel keer je geremd had die dag.” Het zijn de omstandigheden van nu die veelal oudere postbezorgers de afgelopen jaren hebben doen besluiten, zelfs min of meer gedwongen, ander werk te gaan zoeken. Of zoals Havenaar min of meer werd gedwongen vroegtijdig te stoppen om dan met een miniem urencontract aan de slag te blijven.
Peter Havenaar die in zijn jeugdjaren een LTS-opleiding machinebankwerker volgde, wil een volgende stap niet meer meemaken al had hij altijd voor ogen te blijven werken zolang zijn gezondheid het zou toelaten.
“Het is mooi geweest. Ook al omdat ze steeds gekkere dingen verzinnen. Wat nu komt is een soort kangeroevest voor bezorgers waar je drie vakken in hebt, voor dunne en dikke post en één voor huis-aan-huis bladen. Alleen maar met het idee dat het nog sneller moet.”

Wat kom je doen

Peter Havenaar wil dit ook nog even kwijt hoe groot het verschil is met zijn beginperiode bij de Berkelse post die toen nog gehuisvest was in De Tol tegenover de Dorpskerk, op de hoek van de Wilhelminastraat. “Ik weet het nog goed, ik was niet zo’n studiebol dus dacht ik lekker een baantje in de buitenlucht bij de post. Ik moest naar Wim Vonk toe. Vroeg hij: wat kom je doen? Solliciteren was mijn antwoord. Ik moest gelijk na een korte toelichting zes weken met Bart van Lienden mee om de wijken en brievenbussen te leren en hoe de huisnummers liepen. Maar”, steekt Havenaar zijn vinger omhoog, “tussen de middag gingen we bij hem thuis ons boterhammetje opeten met een bakje koffie erbij”. Volgens hem ging het er in die tijd heel relaxt aan toe. Zijn verdere loopbaan als zelfstandig bezorger bracht natuurlijk ook de nodige momenten van hilariteit met zich mee.
Peter Havenaar: “Ik liep een tijdje in het Noordeinde. Daar kwam ik iedere dag bij een oud vrouwtje die op een gegeven moment vroeg of ik de kaart voor haar jarige kleinkind kon meenemen. Het vervolg was wel dat er hierna iedere dag op het plankje in de serre een paar brieven lagen die ik mee ‘moest’ nemen. De ene dag met er een appeltje erbij. De volgende dag een dropje of wel eens een stuiver. Het mooiste moment naderhand was de vraag of ik een flesje urine bij de dokter wilde afgeven. Ach ja, waarom zou je nee zeggen. Maar ze was daarentegen ook niet kinderachtig om met koud weer een bakje koffie te schenken. Ik denk dat dit de laatste jaren niet veel meer is voorgekomen buiten de adresjes waar je al jaren komt.”

Kanjers

Peter Havenaar die samen met zijn vrouw Ria in 2007 bij Kanjers van Goud werd uitgeroepen tot vrijwilligers van het jaar, zegt zich zeker niet te zullen vervelen. Want na dertig jaar als vrijwilliger bij de speeltuin, twintig jaar de Oudelandse Hof en vijfentwintig jaar bij de vrijwillige brandweer (Ria: “Alles werd ’s avonds klaargelegd voor eventueel een uitruk in de nacht, sleutels, pakje shag, aansteker en schoenen”) zal er zeker wel weer een beroep op hem worden gedaan. “Dat is maar goed ook”, weet Peter die al die jaren bij Tante Post nooit een dag ziek thuis is gebleven. “Ik ben nu ook, net als onze zoon, actief bij de buurtpreventie. En als er nog vrije tijd overblijft kan ik altijd nog gaan vissen, jeu de boules vind ik ook leuk en nog steeds zijn we beiden actief in de Oudelandse Hof.”

Check Also

Jan Everse blij met de inbreng van Bruce Godvliet

Bergschenhoek - Na een mindere periode met nogal wat puntenverlies heeft BVCB in de thuiswedstrijd tegen Strijen eigenlijk zonder veel problemen de drie punten in huis gehouden. Al doet de 3-2 eindstand anders vermoeden. De woorden van BVCB-trainer Jan Everse na afloop - “We hadden deze wedstrijd eerder moeten beslissen” - lieten aan duidelijkheid niets te wensen over. De thuisclub was over negentig minuten de betere ploeg.