vrijdag 15 december 2017 | week 50
Home » Lezersschrijven » Bleiswijk kale kip?

Bleiswijk kale kip?

Het lag een paar jaar geleden op tafel bij de gemeentelijke raadscommissie, een voorstel tot verkoop van gemeentelijke accommodaties en een verhuisplan voor de bibliotheek. Een voorstel ook dat zich zelfs op de meest positieve manier laat omschrijven als gebouwd op drijfzand. De commissieleden voelden zich dan ook niet geroepen om ze serieus te zien en stuurde de wethouder terug met de opdracht er nog maar eens goed naar te kijken en verantwoord te wijzigen. Niemand heeft het terug gezien maar de plannen werden desalniettemin toch doorgezet. Zo zou het Bleiswijkse scoutinggebouw worden verkocht ter wille van commerciële belangstelling. ’t Web zou aanvankelijk worden verkocht en moest later een multifunctionele functie krijgen, de Snip zou met leegstand te maken hebben en zou dus kunnen worden verkocht en de jongerensoos Pecto’s stond eveneens op de verkooplijst. Om aan het noodlot te ontkomen -de gemeente vergat het zoeken en vinden van een alternatief onderkomen- lukte het de Scoutinggroep na veel inspanning om het gebouw te kopen. Het was het particulier initiatief dat de oplossing vond.
Pecto’s is per 1 januari a.s. de huur opgezegd en daarmee verdwijnt het laatste stukje jeugdwerk ten opzichte waarvan de gemeente een taak zou kunnen hebben. Als dat trouwens al lukt want een vrijwillig vertrek van de soos ligt niet voor de hand en een “uithuiszetting” met de sterke arm is ook geen reclame, zeker niet zolang het College geen alternatief heeft aangedragen dat niet ten koste gaat van de gemeentelijke betrokkenheid met betrekking tot het voorzieningenniveau in het dorp. Dat alternatief is er wel en nog voor de hand liggend ook: het behoud van de Oudheidkamer (eventueel uit te breiden met die van Bergschenhoek en Berkel), huurder Humanitas en het gemeentelijk serviceloket en het onderbrengen van de jeugdsoos in het gebouw zouden de verschillende huurders niet op straat komen te staan, de Snip het aardig zijn gevuld zijn en zich bij een actief en financieel haalbaar verhuurbeleid alleszins verantwoord te exploiteren zijn. Verkoop van het gebouw van Pecto zou dan ook veel meer verklaarbaar zijn.
Maar is de blik van het College niet veel meer gericht op verkoop dan op een verantwoorde wijze van behoud van voorzieningen, een belangrijke taak en opdracht van een gemeente? En zou het om die reden ook kunnen zijn dat de “inspraak” van de inwoners niet meer kon zijn dan het op één avond tussen vijf en zeven uur kunnen deponeren van een briefje met een voorstel? En waarom wordt er met betrekking tot verhuur en onderhoud geen rekening gehouden met overdracht aan inwoners in een tijd dat we de mond vol hebben van burgerparticipatie? We hebben de succesvolle voorbeelden!
Voor de Bleiswijkers is er bij verkoop één troost: degenen die bij de herindeling van mening waren dat het dorp een soort wingewest zou zijn voor de nieuwe gemeente en alles wat aan voorzieningen aanwezig was zo ongeveer uit het dorp weg zou gaan hebben hun gelijk gekregen maar verder valt er dan ook niets meer te verliezen, van een kale kip…

Kees Heugens
Bleiswijk

Check Also

Mannen met baarden

Sinds de baard bij de mannen in de mode is, zie ik exemplaren voorbij komen …